08-01-2009

Dergi Hakkında
Sayı Editörü'nden
Bu Sayının Yazarları
Geçmiş-Gelecek Sayılar
Yazım Kuralları
Yayın Hakları Devir Formu
Online Makale İşlemleri
İletişim
Üroloji Dergisi
ISSN: 1305-3876
Hakkında: Özel sayılar şeklinde yayınlanır.

 
Böbrek Transplantasyonunda Enfeksiyon Komplikasyonları

Dr. Halis AKALINa
aKlinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları AD, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakütltesi, BURSA



Transplant alıcılarında enfeksiyon gelişim riskini etkileyen birincil faktörler potansiyel patojenlere maruziyetin yoğunluğu(epidemiyolojik maruziyet) ve hastanın enfeksiyona duyarlılığıdır(immünsüpresyonun derecesi). Genel olarak çeşitli solid organ transplantasyonları sonrası gelişen enfeksiyonlara bakıldığında, etken mikroorganizmaların spektrumunun benzer olduğu görülür. Transplantasyon sonrası, enfeksiyonlara neden olan mikroorganizmaların enfeksiyon etkeni olarak diğerlerine göre daha sık görüldüğü 3 farklı dönem tanımlanmıştır. Transplantasyon sonrası 1. ayda (erken perioperatif dönem) görülen enfeksiyonlar daha çok cerrahi komplikasyonlar ile ilişkilidir. Bu enfeksiyonlar bakteriyel ve Candida spp.’ye bağlı cerrahi alan enfeksiyonları, pnömoni, üriner sistem enfeksiyonları, kateterle ilişkili enfeksiyonlardır ve cerrahi operasyon geçirmiş olan diğer hastalarda da görülebilen hastane enfeksiyonlarından farklı değildirler. 2. ay-6. ay arasındaki 2. dönemde ise immünsüpresyon en üst düzeydedir (immünsüpresif dönem) ve bu dönemde daha çok CMV, Pneumocytis jirovecii, Aspergillus türleri, Nocardia türleri, Toxoplasma gondii ve Listeria monocytogenes gibi fırsatçı etkenlerle oluşan enfeksiyonlarla karşılaşılır. 6. aydan sonraki (3. dönem, geç dönem) dönemde ise hastaların büyük çoğunda allograftın fonksiyonu yeteri kadar stabildir ve bu nedenle immünsüpresif tedavide azaltma yapmak mümkün olur. Bu dönemde görülen enfeksiyonlar toplumda yaşayan diğer kişilerde görülenlerle benzerlik gösterir.
Üriner sistem enfeksiyonları renal transplant hastalarında en sık görülen bakteriyel enfeksiyondur. Tüm solid organ transplant alıcılarında en sık görülen viral etken CMV’dir. CMV açısından alıcının negatif, donörün ise pozitif olduğu durumlarda enfeksiyon riski en yüksektir. İmmünsüpresif tedavide steroid, OKT-3 veya poliklonal anti-lenfosit globulinlerin olduğu rejimlerde de enfeksiyon riski yüksektir. CMV enfeksiyonu ile CMV hastalığının birbirinden farklı olduğu unutulmamalıdır.
İmmünsüpresif tedavi altındaki bir transplant hastasında enfeksiyonlar daima ateş ile seyretmeyebilir. Bununla birlikte bu hasta grubunda enfeksiyonun en sık belirtisi ateştir. Ateşi olan bir transplant hastasında ilk olarak enfeksiyon ile rejeksiyonun ayırıcı tanısı yapılmalıdır.


Anahtar Kelimeler: Renal transplantasyon,transplantasyon ve enfeksiyon

Turkiye Klinikleri J Surg Med Sci 2006, 2(21):70-78

E-mail To Friend This Page Printer Friendly Page
 
 
 ARAMA
  
 Ayrıntılı Arama
 GİRİŞ
 Kullanıcı Adı :
 
 Şifre  
   Beni Hatırla
 Şifremi Unuttum
 Kayıt Ol
 
 
 
 
 
 
 
 

Yasal uyarı: Bu sitede yayınlanan resim, yazı ve diğer uygulamaların her hakkı Ortadoğu Reklam Ve Yayıncılık A.Ş. 'ye aittir. Kaynak gösterilmeden kullanılamaz. Bu site hekimleri sağlık alanında bilgilendirmeye yönelik hazırlanmıştır. Sitede yer alan bilgiler tanı ve tedavi amaçlı kullanıldığında sorumluluk tamamen kullanıcıya aittir. Siteye girmekle bu şartları okumuş, anlamış ve kabul etmiş sayılırsınız.